Examenvragen bij hoofdstuk 7: Regeling

Je noemt onderdeel P: wat de Aδ-neuronen wel hebben en de C-neuronen niet, en wat zorgt voor snellere geleiding. Dit test de bouw van neuronen en impulsgeleiding.

Je berekent hoeveel tijd er minimaal zit tussen het begin van de stekende pijn en het begin van de zeurende pijn, bij uitlopers van 1,0 meter. Dit test rekenen met geleidingssnelheden.

Je geeft aan bij welke cellichamen in afbeelding 2 het ZFHX2-gen aanwezig is, en bij welke een afwijkende expressie van dat gen tot het Marsili-fenotype leidt. Dit test het verschil tussen een gen hebben en het tot expressie brengen.

De $\text{Na}^+$-kanaaltjes openen bij een kleinere stijging van de membraanpotentiaal dan normaal. Je bepaalt of de drempelpotentiaal dan hoger of lager is, en of dat past bij CIP of IEM.

Je bepaalt welke van vier moleculen uit de signaalcascade in afbeelding 2 een second messenger is. Dit test hoe een signaal van buiten de cel binnen de cel wordt doorgegeven.

Je legt uit hoe een verhoogde T4-afgifte leidt tot een sterkere stimulering van het ademcentrum. Dit test de werking van schildklierhormoon en de regeling van de ademhaling.

Je bepaalt of Ellens TSH-concentratie vóór de behandeling hoger of lager was dan normaal. Dit test negatieve terugkoppeling.

Je verklaart waardoor de schildklier van de foetus vergroot zou kunnen zijn. Dit test welke stoffen de placenta passeren.

Je beoordeelt drie uitspraken over de MRI-scan van het hoofd van de jongen (afbeelding 1) en de tekening ervan (afbeelding 2). Dit test de bouw van de hersenen: de functies van hersengebieden en het verschil tussen grijze en witte stof.

Je beoordeelt drie uitspraken over de productie, afgifte en werking van acetylcholine bij een motorisch eindplaatje. Dit test de werking van een synaps en waar in een neuron eiwitten worden gemaakt.

De larven zijn gedood, maar de jongen heeft nog steeds af en toe epileptische aanvallen. Je verklaart waardoor. Dit test of je oorzaak en gevolg uit elkaar houdt.

Je beoordeelt drie uitspraken over de synaps in afbeelding 1. Je hebt kennis nodig van agonisten en antagonisten, van exocytose en van de heropname van een neurotransmitter.

Je legt uit waarom het beloningscentrum met nicotine sterker wordt geactiveerd dan met acetylcholine. Dit test hoe een synaps werkt en wat de afbraak van een neurotransmitter doet.

Je bepaalt welk deel van het zenuwstelsel de spieren in de bronchiolen laat samentrekken. Dit test de werking van het autonome zenuwstelsel.

Je noemt de twee stoffen die de ontstoken alvleesklier minder maakt. Dit test de twee functies van de alvleesklier: verteringsenzymen en hormonen.

Je bepaalt of de epifyse een endocriene of een exocriene klier is, en of licht de melatonineproductie remt of stimuleert. Dit test klieren en de regeling van het slaap-waakritme.

Je beoordeelt drie uitspraken over de werking van melatonine op doelwitcellen. Dit test hoe een hormoon met een receptor op de celmembraan werkt.

Je noemt een proces tegen warmteverlies dat het animale zenuwstelsel direct aanstuurt. Dit test het verschil tussen het animale en het autonome zenuwstelsel.

Je beoordeelt drie uitspraken over de stoffen in de celcommunicatie in afbeelding 1. Dit test begrippen als signaalcascade, substraat en second messenger.

Je bepaalt bij elk proces of het bijdraagt aan de stijging van de kerntemperatuur (periode a) of aan de daling (periode b). Dit test de regeling van de lichaamstemperatuur.

Je bepaalt bij vier pijlen in de regelkring van afbeelding 3 of er stimulering (+) of remming (–) is. Dit test negatieve terugkoppeling.

Je beoordeelt drie uitspraken over de werking van epibatidine op het postsynaptische neuron. Dit test de werking van een synaps.

Je geeft een mogelijke verklaring waardoor de $\text{Na}^+$-kanaaltjes met epibatidine langer open blijven dan met acetylcholine. Dit test de afbraak en de binding van een neurotransmitter.

Je beoordeelt drie uitspraken over de grafieken in afbeelding 3. Dit test het lezen van dosis-responscurves.

Je kiest welke effecten het gebruik van DMAA kan hebben. Dit test de werking van (nor)adrenaline.

Je bepaalt welk hypofysehormoon aristolochiazuur kan beïnvloeden om vochtafdrijvend te werken, en of de afgifte daarvan dan gestimuleerd of geremd wordt. Dit test de regeling van de waterhuishouding.

Je bepaalt of het zogen de afgifte van GnRH en die van LH stimuleert of remt. Dit test de hormonale regeling van de cyclus.

Je bepaalt in welk membraan de NMDA-receptor zit en welk proces (depolarisatie, repolarisatie of hyperpolarisatie) de binding van N₂O voorkomt. Dit test de werking van een synaps.

Je kiest in welk deel van het zenuwstelsel myelineschedes voorkomen. Dit test de bouw van zenuwen.

Je verklaart waarom impulsen bij Lia later aankomen dan bij een gezond persoon. Dit test de impulsgeleiding in een myelinevezel.

Je bepaalt wat het blokkeren van de GABA-receptor met fipronil doet met de drempelpotentiaal en met het postsynaptische neuron. Dit test synapsen en het verschil tussen excitatie en inhibitie.

Je noemt het hormoon van de snelle stressrespons en het deel van het autonome zenuwstelsel dat de afgifte stimuleert. Dit test de rol van het autonome zenuwstelsel bij stress.

Je noemt het hormoon van de hypothalamus dat uiteindelijk cortisol laat vrijkomen, en verklaart waarom cortisol langzamer komt dan het hormoon van de snelle respons. Dit test de hormonale keten van hypothalamus, hypofyse en bijnierschors.

Je beschrijft waaraan je aan afbeelding 1 ziet dat de weergegeven motorische neuronen geen schakelneuronen en geen sensorische neuronen zijn. Dit test het herkennen van de typen neuronen.

Je verklaart met afbeelding 1 waarom de spierfunctie acht jaar na de infectie weer deels hersteld is. Dit test het herstellen van de verbinding tussen zenuw en spier.

Je bepaalt van vier effecten of ze door aantasting van het animale zenuwstelsel kunnen komen. Dit test het verschil tussen het animale en het autonome zenuwstelsel.

Je legt uit hoe bij de BH₄-vorm van PKU een afwijkende prolactineconcentratie ontstaat. Dit test het verband tussen een coënzym, dopamine en hormoonafgifte.

Je beoordeelt of drie afwijkingen bij PKU de informatieverwerking in de hersenen verstoren. Dit test de werking van zenuwcellen.

Je verklaart waarom extra andere grote neutrale aminozuren de schadelijke effecten van PKU bij een minder strikt dieet kunnen helpen voorkomen. Dit test competitie om transporteiwitten.

Je bepaalt van welk hormoon een medicijn tegen de symptomen van de ziekte van Crohn is afgeleid. Dit test de werking van hormonen.