Examenvragen bij hoofdstuk 15: Afweer

Je moet weten welke afweercellen antistoffen maken. De keuzes zijn A macrofagen, B 'natural killer'-cellen (NK-cellen), C plasmacellen en D T-helpercellen.

Je verklaart op het niveau van moleculen waarom het gif van elke slangensoort een eigen antiserum nodig heeft. Dit gaat over de specificiteit van antistoffen.

Je verklaart waarom een breed-spectrum-antibioticum de kans vergroot dat andere schadelijke bacteriën de darm koloniseren. Dit test de rol van de darmflora bij de afweer.

Door de zwangerschap vouwen nieuwe IgG-eiwitten anders. Je beschrijft het directe effect daarvan op molecuulniveau en het gevolg voor de schildklier. Dit test hoe de ruimtelijke vorm van een antistof bepaalt waaraan hij bindt.

Je geeft een argument waarom bonenziekte geen allergische reactie is.

Je kiest of een kankercel wordt herkend aan MHC-I of MHC-II, en of hij wordt gedood door fagocytose of door lysis. Dit test de specifieke afweer door T-lymfocyten.

Je beschrijft het doel van de positieve en van de negatieve controle bij de krastest. Dit test de opzet van een experiment.

Je beoordeelt drie uitspraken over de allergische reactie. Dit test het verschil tussen aangeboren en verworven afweer, de werking van histamine en wat een antigeen is.

Je beredeneert waarom bij de behandeling met Glybera de activiteit van B- en T-cellen wordt geremd. Dit test de specifieke afweer en wat een vector is.

Je bepaalt bij vier effecten van koorts of ze bij het aangeboren (aspecifieke) of het verworven (specifieke) afweersysteem horen. Dit test het verschil tussen de twee afweersystemen.

Je bepaalt wat ebola in de dendritische cel verhindert en welke afweerrespons daardoor wordt geblokkeerd. Dit test de activatie van T-helpercellen.

Je kiest welk gen van het ebolavirus aan het verzwakte virus in het vaccin is toegevoegd. Dit test hoe een vaccin de afweer opwekt.

Je geeft per kenmerk aan voor welke methode (remdesivir, mAb's, vaccin) het geldt; er kunnen er meer dan één zijn. Dit test actieve en passieve immunisatie.

Je noemt het type T-cel dat donorcellen aanvalt, en je beschrijft de herkenning en het effect. Dit test de cellulaire afweer.

Je legt uit hoe antistoffen en macrofagen ervoor zorgen dat cellen van Schwann worden vernietigd. Dit test de werking van antistoffen en fagocytose.

Je kiest welk proces wordt verhinderd als de productie van cytokine IL-2 door T-helpercellen wordt geremd. Dit test de rol van cytokinen in de immuunreactie.

Je noteert een situatie waarin Plasmodium van mens op mens kan worden overgedragen. Dit test het verband tussen de ontwikkeling in het bloed en overdracht.

Je bepaalt welke van twee strategieën het specifieke immuunsysteem beïnvloedt. Dit test het onderscheid tussen aangeboren en specifieke afweer.

Je beschrijft hoe MHC-I-moleculen ervoor zorgen dat cytotoxische T-cellen een geïnfecteerde cel herkennen. Dit test antigeenpresentatie.

Je bepaalt welke fase de lengte van de koortsvrije periode bepaalt. Dit test het lezen van de levenscyclus.

Je beredeneert waarom het uitblijven van verschijnselen het uitroeien van polio moeilijker maakt. Dit test het verband tussen herkenning van zieken en verspreiding.

Je kiest de conclusie over de immuunrespons na het salkvaccin en het sabinvaccin, uit afbeelding 4. Dit test het lezen van diagrammen met antistofconcentraties.

Je bepaalt van welk deel van het afweersysteem minder activiteit is aangetoond bij ganzen op Spitsbergen. Dit test het onderscheid tussen aangeboren en verworven afweer.

Je beoordeelt of drie processen in het immuunsysteem verminderd zijn door thymusdegeneratie. Dit test de rol van T-cellen.

Je noteert in welk type T-cel geactiveerde T-helpercellen differentiëren onder invloed van IL-10. Dit test de differentiatie van T-cellen.

Je geeft een argument voor de veronderstelling dat de lage biodiversiteit een gevolg is van de ziekte van Crohn, en een argument voor de veronderstelling dat het een oorzaak is. Dit test het onderscheid tussen oorzaak en gevolg.