Examenvragen bij hoofdstuk 10: DNA

Je zoekt in de tekst het gegeven waaruit blijkt dat er stamcellen tussen de losgemaakte cellen zaten, en je legt uit waarom. Dit test wat een stamcel is.

De onderzoekers concludeerden dat de organoïden minigifkliertjes zijn. Je beschrijft welke uitkomst van de mRNA-vergelijking tot die conclusie leidt. Dit gaat over genexpressie en celdifferentiatie.

Je beoordeelt drie mogelijke voordelen van een biobank met bevroren gifklier-organoïden. Ga na wat de organoïden wel en niet vervangen bij het maken van antiserum.

Je bepaalt met het model in afbeelding 2 voor vier vakjes of de stof of het proces bij volledige overstroming toeneemt of afneemt. Dit test genregulatie door transcriptiefactoren.

Je beoordeelt of drie uitspraken worden ondersteund door afbeelding 3. Dit test het lezen van onderzoeksresultaten en het redeneren met mutanten.

Je kiest de twee genetische veranderingen die een gewas beter bestand maken tegen overstroming. Dit test of je het mechanisme uit afbeelding 2 kunt toepassen.

Je bepaalt welke puntmutatie in de coderende streng van het DNA het aminozuur in tabel 2 verandert. Dit test de genetische code en het verschil tussen de coderende streng en de matrijsstreng.

Uit exon 1 van het gen Gpr54 is een stuk van 67 baseparen weggeknipt. Je beoordeelt drie uitspraken over het gevolg. Dit test hoe een deletie het leesraam en het eiwit verandert.

Je licht toe waarom bevruchte eicellen die homozygoot knock-out zijn (Gpr54⁻ Gpr54⁻) niet gebruikt konden worden voor stap 3 en 4. Dit test of je een fokschema begrijpt.

Je bepaalt met afbeelding 2 welk effect methylering van de histonstaarten heeft op de genen die door T3 worden geregeld: remming of stimulering, van de replicatie of van de transcriptie. Dit test de regulatie van genexpressie via de verpakking van het DNA.

Je beoordeelt drie uitspraken over T3 en de invloed van T3 op genexpressie. Dit test wat voor stof T3 is, wat een regelsequentie in het DNA doet en hoe de verpakking van DNA de transcriptie beïnvloedt.

Je kiest in welk organel IgG-eiwitten hun secundaire en tertiaire structuur krijgen (de vouwing) en welk organel hun transport naar buiten de cel regelt. Dit test de weg van een eiwit dat de cel uitscheidt.

Je noemt de techniek waarmee DNA wordt vermenigvuldigd en de techniek waarmee de basenvolgorde wordt bepaald. Dit test DNA-technieken.

Je beoordeelt drie uitspraken over het maken van cDNA en het vermenigvuldigen ervan met PCR. Je hebt kennis nodig van reverse transcriptase, DNA-polymerase en nucleotiden.

Je beoordeelt drie uitspraken over het effect van mutaties in een exon. Je hebt kennis nodig van het leesraam, de genetische code en stopcodons.

Je licht toe waarom het inactiveren van een X-chromosoom een vorm van epigenetica is.

Je noemt een type genen dat de celdeling regelt en dat door mutatie de kans op tumoren vergroot.

Je legt uit hoe sequencing helpt bij de keuze van een hengst voor het fokprogramma. Dit test wat sequencing is en wat het doel van het fokprogramma is.

Je beredeneert waarom injecties in de beenspieren genoeg zijn om in het hele lichaam LPL-activiteit te krijgen. Dit test hoe een enzym in het lichaam wordt verspreid.

Je bepaalt van vier onderdelen van de plasmide of ze in de minicircle zitten. Dit test wat een gen nodig heeft om in een zoogdiercel tot expressie te komen, en wat alleen voor bacteriën nodig is.

Je beschrijft een experiment met 40 LPL-deficiënte muizen waarmee je de effectiviteit van Slybera test. Je noemt de behandeling en de metingen. Dit test de opzet van een experiment met een controlegroep.

Je bepaalt welke van twee uitspraken over inserties en deleties juist is. Dit test het effect van een mutatie op het leesraam en het eiwit.

Je verklaart dat minder spiralisatie van de chromatinedraad het herstel van dubbelstrengsbreuken makkelijker maakt. Dit test de bouw van chromatine en het herstel van DNA.

Je bepaalt welke lijn in afbeelding 3 het aantal plaatsen met γH2AX per kern weergeeft, en waarom. Dit test het koppelen van een meetwaarde aan een proces, met licht en donker in een grafiek.

Je kiest het model dat past bij de resultaten van het melatonine-experiment. Dit test het lezen van twee grafieken en het bepalen van oorzaak en gevolg.

Je legt uit waarom de onderzoekers PGC's modificeren en niet het andere type stamcellen. Dit test het verschil tussen lichaamscellen en geslachtscellen bij overerving.

Je beoordeelt drie uitspraken over de binding van de transcriptiefactor aan de TATA-box. Dit test de regulatie van genexpressie.

Je beoordeelt drie uitspraken over het gemodificeerde DDX4-gen aan de hand van afbeelding 3 en 4. Dit test transcriptie, splicing en exons.

Je bepaalt of het voedingsmedium GFP en/of puromycine moet bevatten om PGC's met het genconstruct te selecteren (stap 3 in afbeelding 5). Dit test selectie met een resistentiegen.

Je legt uit hoe de gel in afbeelding 7 laat zien dat het genconstruct op de juiste plaats zit. Dit test gel-elektroforese.

Je bepaalt of de PGC's van het Rumpless Game-embryo en het vrouwelijke barnevelder embryo transgeen zijn. Dit test het doel van de techniek.

Je bepaalt op welk moment in de eiwitsynthese de thermo-miRNA's ingrijpen: tussen transcriptie en splicing, tussen splicing en translatie, of tussen translatie en eiwitvouwing. Dit test de volgorde van de stappen van genexpressie.

Je noemt de aminozuurveranderingen voor de FCAI-variant en het minimale aantal nucleotiden dat daarvoor in de coderende streng moet veranderen. Dit test het lezen van een aminozuurvolgorde en het gebruik van de codontabel.

Je beoordeelt drie uitspraken over de vermenigvuldiging van het ebolavirus in een menselijke cel. Dit test het lezen van afbeelding 1, mRNA en translatie, en het celmembraan.

Je noemt de stikstofbase waar een deel van remdesivir op lijkt. Dit test de bouw van RNA-nucleotiden.

Je verklaart waarom de fusie van een plasmacel met een tumorcel nodig is voor langdurige antistofproductie op grote schaal. Dit test monoklonale antistoffen.

Je beoordeelt drie uitspraken over de puntmutatie in het β-globinegen. Dit test introns, het leesraam en de eiwitstructuur.

Je bepaalt of deel P een activatoreiwit of een enhancer is, en of BCL11A een RNA-polymerase of een transcriptiefactor is. Dit test de regulatie van genexpressie.

Je kiest de term voor het volledig uitschakelen van een gen met genetische technieken. Dit test begrippen uit de genetische modificatie.

Je omcirkelt in de tekening op de uitwerkbijlage het adduct en noteert de naam van de stikstofbase waaraan het vastzit. Dit test het herkennen van de bouw van een nucleotide en van de stikstofbasen.

Je legt uit waarom het risico op kanker sterk toeneemt als het TP53-gen in een cellijn defect is. Dit test de rol van een tumorsuppressorgen bij de celcyclus en apoptose.

Je verklaart waarom mutaties binnen introns niet zijn onderzocht, en waarom mutaties op de splice-plaatsen wel. Dit test het verschil tussen exons en introns en wat er bij splicing gebeurt.

Je beoordeelt drie beweringen over afbeelding 1, met de mutaties in het TP53-gen. Dit test het lezen van een figuur en het verschil tussen wat de figuur laat zien en wat je erbij denkt.

Je legt uit waarom het tellen van adducten (methode 1) minder geschikt is dan het tellen van A-T-naar-T-A-mutaties (methode 2) om het kankerrisico te bepalen. Dit test het begrip validiteit: meet je wat je wilt weten?

Je noteert de naam van de techniek waarmee je een kleine hoeveelheid DNA vermeerdert. Dit test kennis van DNA-technieken.

Je verklaart hoe de NIPT iets kan zeggen over het geslacht van de foetus. Dit test kennis van geslachtschromosomen.

Je bepaalt welke van twee afwijkingen de NIPT kan aantonen. Dit test wat de NIPT meet: het aantal fragmenten per chromosoom.

Je arceert in de tabel op de uitwerkbijlage bij elk fragment het deel van de basenvolgorde dat ermee is vastgesteld. Dit test het lezen van DNA-sequenties, waaronder de tegenovergestelde streng.

Je verklaart waarom veel repeterende sequenties shotgun-sequencing onbetrouwbaar maken. Dit test hoe de computer de fragmenten aan elkaar zet.

Je bepaalt op welk niveau miRNA's de expressie van een gen verminderen. Dit test de stappen van genexpressie: transcriptie en translatie.

Je bepaalt wat de mutatie in de target-genen van de gastheerplant doet, als warkruid er beter op groeit. Dit test het combineren van de gegeven tekst over RNAi met mutaties.

Je bepaalt waardoor het DSX-eiwit bij mannetjes en vrouwtjes verschilt. Dit test alternatieve splicing.

Je verklaart waarom het GFP-gen in het construct zit. Dit test het gebruik van een merkergen bij genetische modificatie.

Je bepaalt welk monster van een onvruchtbaar vrouwtje komt. Dit test het lezen van een gel-elektroforese en genotype.

Je beoordeelt twee uitspraken over embryo's met een gene-drive-construct. Dit test heterozygotie en de overerving van een gene drive.

Je kiest de functie van een stof die de expressie van genen stimuleert. Dit test de regulatie van de genexpressie.

Je bepaalt welk type mutatie stap 3 in afbeelding 3 laat zien. Dit test de typen mutaties.

Je beoordeelt drie beweringen over transposons en crossing-over als bronnen van genetische variatie. Dit test waar en hoe crossing-over plaatsvindt en wat een transposon doet.

Je bepaalt met de primers (afbeelding 4) en de gel (afbeelding 5) de genotypen van de ouders en van nakomeling 4. Dit test PCR en gel-elektroforese.

Je bepaalt van drie organische stoffen of ze fosfor bevatten. Dit test de bouw van chlorofyl, NADH en RNA.

Je verklaart waarom er in de F1 een groep slechte groeiers is, ook al hebben de transgene ouders het ptxD-gen. Dit test het overerven van een gen dat op één chromosoom zit.

Je kiest met de kruising tussen een tamme en een niet-tamme vos tussen verklaring 1 (recessieve allelen) en 2 (dominante allelen). Dit test dominantie bij een kruising.

Je kiest de mogelijke verklaring waarom het poliovirus maar één type neuron infecteert. Dit test het verschil tussen de aanwezigheid van een gen en de expressie ervan.

Je beoordeelt drie beweringen over de vermenigvuldiging van het poliovirus, met afbeelding 3. Dit test het lezen van het vermenigvuldigingsschema.

Je bepaalt waarvoor het gen in stap 1 moet coderen om een vaccin met VLP's te maken. Dit test de bouw van een vaccin zonder genetisch materiaal van het virus.

Je beoordeelt drie voorwaarden voor een virus dat als vector een gemodificeerd gen in muizen brengt, en geeft aan welke noodzakelijk zijn. Dit test virussen en gentechnologie.

Je koppelt de letters P, Q, R en S in afbeelding 2 aan de stoffen BMS, retinolzuur, retinolzuurreceptor en RNA-polymerase. Dit test de werking van een receptor in de genregulatie en een antagonist.

Je zoekt in afbeelding 3 de DNA-codons voor aminozuur 63, 64 en 65 en noteert daaronder een mutatie waardoor positie 64 glutamine wordt. Dit test het lezen van de code en puntmutaties.

Je kiest het diagram in afbeelding 4 dat het overdragen van CO van hemoglobine naar de gemodificeerde neuroglobine juist weergeeft. Dit test het interpreteren van diagrammen bij een evenwichtsreactie.

Je beschrijft wat een epigenetische oorzaak van de toename van de huidmondjesdichtheid inhoudt. Dit test het begrip epigenetica.

Je bepaalt welke van twee veranderingen bij veroudering tot tumoren kan leiden. Dit test het ontstaan van tumoren en de rol van telomeren.

Je beoordeelt drie uitspraken over genexpressie en transcriptiefactoren bij celdifferentiatie. Dit test genregulatie.

Je noteert het stopcodon in het AFGP-gen en verklaart waarom dezelfde drie nucleotiden in het trypsinogeen-gen geen stopcodon zijn. Dit test het begrip leesraam en de stopcodons.

Je bepaalt welke stikstofbasen in de coderende streng van het DNA zijn verwisseld als er arginine in plaats van leucine wordt ingebouwd. Dit test het gebruik van de codontabel en het verband tussen DNA, mRNA en eiwit.

Je noteert welke van de drie factoren de genexpressie op het niveau van de transcriptie beïnvloeden. Dit test de regulatie van genexpressie.

Je legt uit hoe een mutatie in de regulerende sequenties van het TGFβ-gen in de bacterie tot een grotere kans op kanker bij de patiënt kan leiden. Dit test het verband tussen genregulatie, celdeling en kanker.

Je bepaalt welk recombinant DNA Peppelenbosch in de zweepwormen inbouwt, zodat het IL-10 wel in de worm maar nooit in bacteriën werkzaam wordt. Dit test het verschil tussen splicing bij eukaryoten en prokaryoten.