Histamine-intoxicatie

Een enzym kan een substraatmolecuul alleen omzetten als het substraat in het actieve centrum terechtkomt: de moleculen moeten elkaar raken. Moleculen bewegen door hun warmte. Hoe lager de temperatuur, hoe langzamer ze bewegen en hoe minder vaak een enzym en een substraatmolecuul botsen. Er ontstaan dan nauwelijks enzym-substraatcomplexen.

Kijk naar de structuurformule van histidine in afbeelding 1 (bij vraag 34). Aan één C-atoom zitten een aminogroep ($\text{NH}_2$) en een carboxylgroep ($\text{COOH}$): histidine is een aminozuur. Je kunt het ook terugvinden in de tabel met de aminozuren in je informatieboek. Eiwitten zijn ketens van aminozuren, dus voedsel met veel eiwit, zoals vis en kaas, bevat ook veel histidine.

Een signaalstof van buiten de cel (de first messenger) bindt aan een receptor in het celmembraan. Daardoor ontstaat in de cel een nieuwe signaalstof, de second messenger, die het signaal binnen de cel verder brengt. Loop afbeelding 2 van boven naar beneden.

1. De H1-receptor is het membraaneiwit waaraan histamine bindt: de ontvanger, geen boodschapper. Niet.
2. Histamine komt van buiten de cel en bindt aan de receptor: de first messenger. Niet.
3. $\text{IP}_3$ wordt in de cel gemaakt uit $\text{PIP}_2$ nadat de receptor is geactiveerd, en zorgt voor de toename van $\text{Ca}^{2+}$ in het grondplasma. Wel.
4. GDP laat los van het α-deel van het G-eiwit als GTP daar bindt. Het wordt vervangen en geeft het signaal niet door. Niet.

Maak een keten van oorzaak en gevolg. Het ademcentrum in het verlengde merg merkt de bronchiolen zelf niet op: het reageert op signalen over de samenstelling van het bloed. Elke schakel is een punt waard.

1. Als het glad spierweefsel samentrekt, worden de bronchiolen nauwer. Er stroomt per minuut minder lucht door de longen: de ventilatie neemt af.
2. De lucht in de longblaasjes wordt minder ververst. Er wordt minder $\text{CO}_2$ afgegeven en minder $\text{O}_2$ opgenomen. In het bloed stijgt de $\text{CO}_2$-concentratie, waardoor de pH daalt. Ook de $\text{O}_2$-concentratie daalt.
3. Chemoreceptoren in het verlengde merg en in de wand van de aorta en de halsslagaders registreren de hogere $\text{CO}_2$-concentratie (of de lagere pH of $\text{O}_2$-concentratie). Ze sturen impulsen naar het ademcentrum, dat de ademhalingsfrequentie verhoogt.

Als de gladde spiercellen in de wand van de slagadertjes ontspannen, worden de slagadertjes wijder. Het bloed ondervindt minder weerstand, en de bloeddruk daalt. Je zoekt dus een bloeddruk die lager is dan normaal.

• A 80/40 mmHg is lager dan normaal: juist.
• B 120/80 mmHg is een normale bloeddruk.
• C 160/120 mmHg is een verhoogde bloeddruk; die zou passen bij nauwere slagadertjes.

Bij koorts is de gewenste lichaamstemperatuur hoger ingesteld: het lichaam houdt warmte vast en maakt extra warmte. Bij een sterker doorbloede huid zijn de bloedvaten in de huid wijder, zodat er veel warm bloed vlak onder het huidoppervlak stroomt en warmte afgeeft aan de omgeving. Het lichaam koelt dan juist af.

1. Volgens de tabel wordt clemastine vanaf 30 minuten na inname uit de darmen opgenomen, en is de concentratie in het bloed pas na 2 tot 4 uur maximaal. Na anderhalf uur wordt er dus nog volop opgenomen.
2. Bloed uit de darmen gaat via de poortader eerst naar de lever. Daar zit het net opgenomen clemastine in.
3. De lever breekt clemastine in sterke mate af. In de leverader, die de lever verlaat, is de concentratie dus lager dan in de poortader.
4. De leverslagader komt van de aorta. Het clemastine in dat bloed is al door de lever gegaan en over al het bloed verdeeld: ook lager.

• A Hoger en hoger: dan zou de lever clemastine toevoegen.
• B Hoger en lager: een hogere concentratie in de leverader past niet bij afbraak in de lever.
• C Lager en hoger: de leverslagader zou alleen hoger zijn als clemastine niet via de darmen in het bloed kwam.
• D Lager en lager: juist.