Examenvragen bij hoofdstuk 10: Ioniserende straling

Je schrijft de kernreactie op waarbij stikstof-13 ontstaat uit zuurstof-16 en een proton. Dit test het opstellen van een kernreactievergelijking met behoud van het aantal nucleonen en van de lading.

Je berekent na hoeveel tijd de activiteit van stikstof-13 is gedaald van $0{,}74 \text{ GBq}$ tot $0{,}56 \text{ GBq}$. Dit test de halveringstijd en de formule voor de activiteit.

Je berekent de dikte van de romp van de patiënt, als $1{,}2\%$ van de fotonen erdoorheen komt. Dit test de halveringsdikte.

Je tekent de grafiek voor leverweefsel in de grafiek van water en legt uit bij welke fotonenergie het contrast het grootst is. Dit test een halveringsdikte-grafiek op een logaritmische as en het gebruik van de tabel met halveringsdiktes.

Je geeft de reactievergelijking van de fusie van deuterium met een tweede kern tot een He-4 kern en een neutron. Dit test het kloppend maken van een kernreactie met behoud van lading (atoomnummer) en nucleonen.

Je legt uit dat de akoestische weerstand van lucht veel kleiner is dan die van lichaamsweefsel, en daarmee waarom een gel betere echo's geeft. Dit test $Z = \rho v$ en dat een groot verschil in $Z$ veel weerkaatsing geeft.

Je berekent de maximale herhaalfrequentie: hoeveel pulsen per seconde de transducer hoogstens kan uitzenden. De echo van de hele puls moet binnen zijn voordat de volgende puls vertrekt. Dit test $s = vt$, de pulsduur uit de frequentie en de totale looptijd.

Je berekent de minimale lengte van een detail in het vet dat nog te zien is: de lengte van een halve puls. Dit test $\lambda = \frac{v}{f}$ en dat een puls van drie trillingstijden drie golflengten lang is.

Je beoordeelt van vier beweringen of ze een juiste verklaring kunnen zijn voor de schaduw achter de galstenen in het echobeeld. Dit test wat ultrasoon geluid bij een grens tussen weefsels doet.

Je laat met de laatste drie vervalprocessen in figuur 2 zien dat Th-A een isotoop van lood is. Dit test het effect van $\alpha$- en $\beta^-$-verval op het atoomnummer.

Je verklaart waarom de activiteit van de twee $\beta^-$-stralers na ruim honderd jaar niet is afgenomen, terwijl hun halveringstijd korter is dan een dag. Dit test de vervalreeks.

Je bepaalt hoeveel procent van de meest doordringende gammafotonen wordt tegengehouden door $2{,}5 \text{ mm}$ ijzer. Dit test het aflezen van twee figuren en de formule voor de halveringsdikte.

Je verklaart met figuur 6 dat neutrino's niet allemaal dezelfde energie meekrijgen. Dit test behoud van energie bij $\beta^-$-verval.

Je tekent de halveringsdikte $d_{1/2}$ in figuur 2 en laat met een berekening zien dat $\ell$ juist is getekend. Dit test het aflezen van een afnemende grafiek en het invullen van formule (1).

Je berekent de kleinste halveringstijd die volgt uit het model: elke $15$ miljard jaar neemt de hoeveelheid deuterium af met een factor tussen $2$ en $3$. Dit test exponentiële afname en de halveringstijd.

Je geeft de vervalvergelijking van de isotoop die onder uitzending van een $\beta^-$-deeltje Yttrium-90 vormt, zonder gammastraling. Dit test het opstellen van een kernreactie met behoud van lading en nucleonen.

Je geeft aan hoe er toch gammastraling uit de bron kan komen, terwijl het verval van de moederisotoop geen gammastraling geeft.

Je geeft aan waarom de GM-sensor in de eerste meetreeks straling meet, terwijl er nog geen bron in de opstelling staat.

Je geeft een mogelijke oorzaak waardoor de sensor in reeks 2 meer straling meet dan in reeks 1, ook al is er nog geen magneet en staat het loden blok in de weg.

Je geeft een natuurkundige reden waarom een MRI-scan voor de patiënt beter is dan een CT-scan. Dit test de verschillen tussen medische beeldvormingstechnieken.