Ademtherapie bij long covid

Lees de tekst. De zelftest toont antigenen aan: dat zijn eiwitten (of stukjes eiwit) van het virus, zoals die op de buitenkant zitten. De PCR-test zoekt naar stukjes RNA van het virus. RNA is genetisch materiaal en bestaat uit een volgorde van nucleotiden.

• A zelftest "genetisch materiaal": onjuist, want antigenen zijn eiwitten. PCR "aminozuurvolgorde": onjuist, want RNA heeft nucleotiden.
• B zelftest "genetisch materiaal": onjuist, want de zelftest toont eiwitten aan.
• C zelftest "eiwitten" klopt, maar PCR "aminozuurvolgorde" niet. RNA heeft geen aminozuren.
• D zelftest eiwitten, PCR nucleotidenvolgorde. Juist.

Gebruik de formule $V = \frac{D \times A \times (c_1 - c_2)}{x}$.

• Slijm in de longblaasjes is een extra laag waar zuurstof doorheen moet. De afstand $x$ wordt dus groter.
• Minder longblaasjes betekent minder oppervlak waar gasuitwisseling plaatsvindt. De factor $A$, het diffusieoppervlak, wordt kleiner. De diffusieconstante $D$ hangt af van de stof en de omstandigheden, niet van het aantal longblaasjes.

• A groter, $D$: de afstand klopt, maar $D$ verandert niet.
• B groter, $A$. Juist.
• C en D zeggen dat de afstand kleiner wordt. Slijm maakt de weg juist langer.

Bij een infectie worden B-lymfocyten geactiveerd door een antigeen van het virus. Ze delen zich en een deel wordt plasmacel. Plasmacellen maken grote hoeveelheden antistoffen die bij dat antigeen passen. Een deel van de B-cellen blijft als geheugencel achter. Daarom was de kans op een nieuwe besmetting kleiner.

Cellen die door een virus zijn geïnfecteerd, laten stukjes van het virus op hun buitenkant zien. Cytotoxische T-cellen herkennen dat met hun receptor en doden de cel door hem lek te prikken. Zo wordt het virus weggehaald, voordat het zich in de cel kan vermenigvuldigen. Dit hoort bij de cellulaire afweer, anders dan de antistoffen van vraag 18, die buiten de cel werken.

Antistoffen en afweercellen herkennen een virus aan het antigeen op de buitenkant. Het antigeen en de antistof passen op elkaar als een sleutel op een slot.

• Een mutatie verandert het erfelijk materiaal. Daardoor kunnen de eiwitten (antigenen) aan de buitenkant van het virus een andere vorm krijgen.
• De antistoffen en de receptoren van de afweercellen die na de eerste besmetting zijn gemaakt, passen dan niet meer op het antigeen. Er is geen binding.

Het RIVM wil weten of de klachten door de coronabesmetting komen. Daarom moet de controlegroep het enige verschil hebben dat de besmetting ontbreekt.

• Voorwaarde voor een deelnemer: hij heeft geen corona gehad (bijvoorbeeld een negatieve coronatest, of geen antistoffen).
• Voorwaarde voor de samenstelling: de groep lijkt op de onderzoeksgroep, bijvoorbeeld in leeftijd, in de verdeling man/vrouw, in leefstijl of in gezondheid.

Bij een gewone uitademing ontspannen de inademingsspieren. Bij een diepe uitademing helpen spieren mee om de borstholte kleiner te maken.

• De buikspieren trekken samen en drukken de buikorganen en het middenrif omhoog.
• De binnenste tussenribspieren trekken samen en trekken de ribben naar beneden en naar binnen.
• Het middenrif trekt niet samen: het ontspant en wordt koepelvormig.

• A buikspieren en bepaalde tussenribspieren. Juist.
• B en C bevatten het middenrif. Dat is de inademingsspier.
• D bevat ook het middenrif.

Herken de delen in de lengtedoorsnede.

• P is de grote hersenen (de hersenschors), de bovenste en grootste delen.
• Q ligt bij de tussenhersenen (hypothalamus).
• R is de kleine hersenen, met de boomvormige structuur.
• S is de hersenstam (het verlengde merg), waar het ademcentrum ligt.
• T is het ruggenmerg.

Het ademcentrum regelt de ademhaling automatisch, dus in S. Bewuste waarneming gebeurt in de grote hersenen, dus P. Het ademcentrum werkt buiten je bewustzijn om, maar je kunt je ademhaling wel voelen en bewust sturen: die signalen gaan naar de grote hersenen.