Examenvragen over Chemische processen

Je maakt op de uitwerkbijlage de reactievergelijking van sacharose naar isosachrosan af. Het is een reactie waarbij twee OH-groepen samen een ethergroep vormen en een molecuul water afsplitsen.

Je geeft de reactievergelijking waarin xylaan, een polymeer, FF en water vormt. Je gebruikt molecuulformules, dus geen structuurformules.

Je vult op de uitwerkbijlage de laatste stap van het mechanisme voor HMF aan: alle niet-bindende elektronenparen vóór de pijl en de pijlen die laten zien hoe elektronenparen verschuiven.

Je telt reactie 1 en reactie 2 zo bij elkaar op dat $\text{SO}_2$ wegvalt, zodat je de totaalvergelijking van het claus-proces krijgt.

Je maakt op de uitwerkbijlage de vergelijking af van PVA met butanal tot PVA-PVB. Dat zijn de ontbrekende stof voor de pijl, de index bij PVA en de tweede stof die ontstaat.

Je geeft de reactievergelijking van de titratie van ethaanzuur met KOH-oplossing, met structuurformules voor de koolstofverbindingen.

Je geeft de reactievergelijking van wat er in reactor 1 gebeurt, met formules voor alle stoffen. Je leidt uit de tekst de beginstoffen en de producten af en maakt de vergelijking kloppend.

Je berekent de pH van een oplossing van 250 g cyaanamide per liter, met de $K_z$ van cyaanamide. Het is een zwak zuur. Alleen cyaanamide bepaalt de pH.

Je tekent de lewisstructuur van cyaanamide en van het deeltje dat ontstaat na opname van een $\text{H}^+$-ion. Je legt uit waarom het stikstofatoom van de $\text{NH}_2$-groep dan niet meer nucleofiel is.

Je tekent de structuurformule van de stof die met DCDA reageert tot metformine, en geeft de naam van het reactietype. Metformine is het enige product.

Je geeft de vergelijking voor de omzetting van sacharose met één andere stof tot 2-hydroxypropaanzuur, met molecuulformules.

Je kiest het pH-gebied waarin de fluoridebehandeling het meest effectief is, en legt dat uit. Daarbij moet HA worden omgezet tot FA.

Je tekent een fragment uit het midden van een BisGMA-keten met twee gekoppelde eenheden, met R voor de atoomgroep. Daarna leg je uit hoe een netwerk ontstaat.

Je geeft de reactievergelijking van het Béchamp-proces in molecuulformules: nitrobenzeen reageert met ijzer en water tot aniline en $\text{Fe}_3\text{O}_4$.

Je maakt op de uitwerkbijlage de vergelijking van stap 1 af: MBG reageert met water tot MBCG en glutaminezuur. Je gebruikt (schematische) structuurformules.

Je stelt de totaalvergelijking op voor de vorming van DME uit $\text{CO}_2$ en $\text{H}_2$ en berekent de reactiewarmte per mol DME met vormingswarmtes.

Je geeft de twee halfreacties van het opladen en de totaalvergelijking. Dit test redox in basisch milieu.

Je zegt in welke richting de hydroxide-ionen door het membraan gaan tijdens het opladen en legt dat uit met de bewegende elektronen.

Je maakt op de uitwerkbijlage de hydrolysevergelijking van PLGA af: links $\text{H}_2\text{O}$ met coëfficiënt, rechts de structuurformules van de twee monomeren met hun coëfficiënten.

Je tekent stof X: wat er overblijft van het ringvormige deel van CBDP als de serine-eenheid is aangevallen en er water is bijgekomen.

Je tekent ion $\text{A}^+$ ($\text{C}_{15}\text{H}_{25}^+$): de ring van 10 C-atomen met twee dubbele bindingen en de pluslading op het goede C-atoom.

Je tekent het neutrale deeltje dat bij fragmentatie 2 loskomt: het deel van de rechter ring dat niet in $\text{Z}^+$ zit.

Je geeft de reactievergelijking van ammoniak met zuurstof tot stikstofmono-oxide en waterdamp, en berekent de reactiewarmte in $\text{J mol}^{-1}$ ammoniak.

Je geeft de vergelijking van reactie 2: MMH en $\text{N}_2\text{O}_4$ worden omgezet tot stikstof, koolstofdioxide en waterdamp. Je gebruikt molecuulformules.

Je tekent op de uitwerkbijlage links van de pijl de niet-bindende elektronenparen en de formele ladingen, en geeft met pijlen aan hoe de elektronenparen verplaatsen.

Je schrijft de reactievergelijking van glucose naar pyrodruivenzuur en water, met het deel van de zuurstof dat daarbij wordt gebruikt.

Je geeft de reactievergelijking van dolomiet, $\text{Ca}_x\text{Mg}_{(1-x)}\text{CO}_3$, met opgelost koolstofdioxide. Je haalt de beginstoffen en de producten uit figuur 1.

Je verklaart met de tabel en de $K_z$ van $\text{H}_2\text{CO}_3$ dat de pH van Gerolsteiner Sprudel hoger is dan die van SPA Intense.

Je beslist met formules uit figuur 2 of de omzetting van DEA tot DSIDA een zuur-basereactie is (overdracht van $\text{H}^+$) of een redoxreactie (overdracht van elektronen).

Je beslist met halfreactie 1, $\text{Li} \rightarrow \text{Li}^+ + \text{e}^-$, of de lithiumelektrode bij stroomlevering de positieve of de negatieve elektrode is.

Je stelt de halfreactie op van indigo naar indigowit, met molecuulformules. Dit is een reductie: indigo neemt elektronen op.

Je geeft met structuurformules de vergelijking voor de vorming van Novec 4710 ($\text{C}_4\text{F}_7\text{N}$) uit methylpropaanzuur, HF en $\text{NH}_3$, met $\text{H}_2$ en $\text{H}_2\text{O}$ als andere producten.

Je geeft de reactievergelijking voor de vorming van picoline uit propanal, prop-2-enal en ammoniak, met structuurformules voor de organische stoffen. Naast picoline ontstaan water en één andere stof.

Je legt uit of de pH rondom het receptoreiwit hoger of lager is dan de berekende 5,84. De vloeistof heeft 'meer dan 90%' zuurrest-ion.

Je geeft met figuur 2 de vergelijkingen van de twee halfreacties: een bij de Ag₂O-elektrode en een bij de LOx-elektrode.

Je geeft de reactievergelijking waarin cadmiumcarbonaat met zwavel reageert tot cadmiumsulfide, zwaveldioxide en koolstofdioxide.

Je geeft de reactievergelijking van cadmiumgeel ($\text{CdS}$) met zuurstof en water tot cadmiumsulfaat-monohydraat ($\text{CdSO}_4 \cdot \text{H}_2\text{O}$).

Je legt twee dingen uit: waarom lpg en R-SH niet met water te scheiden zijn, en waarom de scheiding in basische oplossing wel lukt, met het bindingstype dat daarbij een rol speelt.

Je geeft de reactievergelijking van wat er in R2 gebeurt, uit de totaalreactie en reactie 1.

Je geeft de formule van deeltje X in figuur 1, dat ontstaat bij de koppeling van de glutamine-eenheid en de lysine-eenheid.

Je maakt de vergelijking van de reactie van de glutamine-restgroep met water compleet en noemt de aminozuureenheid die ontstaat.