Examenvragen bij hoofdstuk 10: Biochemie

Je maakt op de uitwerkbijlage de reactievergelijking van sacharose naar isosachrosan af. Het is een reactie waarbij twee OH-groepen samen een ethergroep vormen en een molecuul water afsplitsen.

Je geeft de reactievergelijking waarin xylaan, een polymeer, FF en water vormt. Je gebruikt molecuulformules, dus geen structuurformules.

Je zegt van elk van de drie structuurniveaus (primair, secundair, tertiair) of die is veranderd door het uitrekken van de spectrine-repeat, met een reden. Je gebruikt figuur 1.

Je tekent de structuurformule van een serine-eenheid midden in een peptideketen, waarbij de H van de OH-groep in de restgroep is vervangen door een $\text{PO}_3^{2-}$-groep. Je geeft de niet-bindende elektronenparen en de formele ladingen.

Je bepaalt welk aminozuur in gezond dystrofine bij base 3396 hoort, en wat de mutatie voor de eiwitsynthese betekent.

Je geeft de vergelijking voor de omzetting van sacharose met één andere stof tot 2-hydroxypropaanzuur, met molecuulformules.

Je geeft de 1-lettersymbolen van de laatste drie aminozuren van cauxine, en tekent de structuurformule van dat ketenstuk. De DNA-volgorde is van de coderende streng.

Je legt uit of het ketenstuk van de laatste drie aminozuren in cauxine meer of minder hydrofiel is dan ~DEL in 'normale' carboxyl-esterase.

Je maakt op de uitwerkbijlage de vergelijking van stap 1 af: MBG reageert met water tot MBCG en glutaminezuur. Je gebruikt (schematische) structuurformules.

Je zegt waarvoor je piekoppervlaktes in een gaschromatogram gebruikt, en geeft met figuur 5 een argument dat stof X de geur van NGK-urine meer beïnvloedt dan stof Y.

Je tekent de structuurformule van ornithine, het aminozuur dat naast glycocyamine ontstaat uit glycine en arginine.

Je tekent op de uitwerkbijlage met stippellijntjes twee interacties tussen glycocyamine en het enzym GAMT, nummert ze en noteert de naam van elk type.

Je geeft de basen op de coderende en de matrijsstreng voor gezonde GAMT en GAMT* en het nummer van het afwijkende basenpaar.

Je kiest op de uitwerkbijlage de juiste mogelijkheden voor de gehaltes glycocyamine en creatine bij AGAT-deficiëntie en bij GAMT-deficiëntie, met figuur 4.

Je tekent stof X: wat er overblijft van het ringvormige deel van CBDP als de serine-eenheid is aangevallen en er water is bijgekomen.

Je tekent de structuurformule van het stuk $\sim$ Glu – Ser – Ala $\sim$ van de peptideketen, waarin de serine-eenheid is omgezet tot een fosfoserine-eenheid.

Je tekent een stukje uit het midden van glucomannan: één mannose-eenheid en één glucose-eenheid, met de koppeling via de OH-groepen op C1 en C4, en aan beide kanten een golflijntje $\sim$.

Je tekent de structuurformule van het vetzuur DHA (22:6 $\omega$-3), met alle C=C-bindingen in de cis-configuratie.

Je geeft de formule van deeltje X, het tweede product van de reactie van S3P met PEP die EPSP geeft.

Je geeft op de uitwerkbijlage de basen op de coderende streng en de matrijsstreng waarin het DNA voor CP4 verschilt van dat voor EPSPS.

Je legt uit welke peptideketen, A of B, bij hogere pH het meeste $\text{Mn}^{2+}$ kan binden. De ionen binden door ionbindingen aan negatief geladen groepen.

Je bepaalt welke twee nucleïnebasen in de coderende streng veranderen als een histidine-eenheid door een alanine-eenheid wordt vervangen.

Je bepaalt voor elk van de vier experimenten of er indigo ontstaat en dus blauwkleuring optreedt. Je gebruikt figuur 3 en de tabel op de uitwerkbijlage.

Je tekent twee structuurformules: fluoracetyl-S-CoA en fluorcitroenzuur. Beide kun je opbouwen uit de tekst.

Je tekent in het omkaderde deel op de uitwerkbijlage de pijlen die laten zien hoe elektronenparen verschuiven bij stap 3, en je tekent de ontbrekende groepen in trans-hydroxyaconietzuur.

Je tekent het peptidefragment Cys-Gly-Pro-Cys als structuurformule, met de S-Fe-bindingen van de twee cysteïne-eenheden.

Je zet in de tabel op de uitwerkbijlage bij elk enzym (P, Q, R) één kruisje: lager, hoger of veel hoger dan normaal. In elke kolom komt precies één kruisje.

Je bepaalt uit figuur 4 uit hoeveel aminozuureenheden het receptoreiwit bestaat.

Je tekent de structuurformule van het einde van de eiwitketen: de laatste twee aminozuureenheden, afgeleid uit de basen van figuur 4.

Je verklaart waarom de reactiesnelheid bij hogere lactaatconcentratie minder toeneemt dan bij lage concentraties.

Je legt uit of de koppeling met transglutaminase de primaire structuur van de peptideketens verandert.

Je geeft de formule van deeltje X in figuur 1, dat ontstaat bij de koppeling van de glutamine-eenheid en de lysine-eenheid.

Je maakt de vergelijking van de reactie van de glutamine-restgroep met water compleet en noemt de aminozuureenheid die ontstaat.