Examenvragen over Bindingen, structuren en eigenschappen

Je maakt op de uitwerkbijlage de vergelijking af van PVA met butanal tot PVA-PVB. Dat zijn de ontbrekende stof voor de pijl, de index bij PVA en de tweede stof die ontstaat.

Je legt uit waarom de reactie tussen PVA en butanal een willekeurig (random) copolymeer geeft en geen blokcopolymeer. Je hebt de begrippen uit je informatieboek nodig.

Je berekent hoeveel procent van de oorspronkelijke VA-eenheden over is in PVA-PVB-78, dat 78 massa-% VB-eenheden bevat.

Je leert uit de tabel en figuur 2 af of materiaal II beter of slechter hecht aan glas dan materiaal I. Je gebruikt begrippen op microniveau en noemt de interactie.

Je legt uit of materiaal I makkelijker of moeilijker vervormbaar is dan materiaal III. Je gebruikt begrippen op microniveau en noemt de interactie.

Je omcirkelt op de uitwerkbijlage fragmenten van de DCDA-isomeren die bij $m/z = 43$ en $m/z = 68$ horen. Er wordt slechts één enkele binding verbroken.

Je tekent een fragment uit het midden van een BisGMA-keten met twee gekoppelde eenheden, met R voor de atoomgroep. Daarna leg je uit hoe een netwerk ontstaat.

Je zegt welke vorm van stereo-isomerie bij TCP kan optreden en legt dat uit met de omringing van het fosforatoom.

Je legt met figuur 1 uit dat lignine geen kristallijne gebieden kan vormen.

Je tekent een stukje uit het midden van PVDF-HFP, met één eenheid van elk monomeer. Het copolymeer ontstaat door polyadditie van 1,1-difluoretheen en hexafluorpropeen.

Je legt uit of PVDF-HFP in vorm kan worden gebracht door het te smelten en in een mal te spuiten. Dit kan alleen bij een thermoplast.

Je geeft met structuurformules de vergelijking voor de additiepolymerisatie van tetrafluoretheen tot polytetrafluoretheen (Teflon).

Je tekent de structuurformules van de drie andere manieren waarop isopreen in een keten van synthetisch poly-isopreen kan zitten (naast cis-1,4).

Je verklaart twee dingen: waarom natuurrubber bij het oprekken kristallijne gebieden vormt en waarom synthetisch poly-isopreen er minder vormt.

Je legt uit dat kristallijne gebieden de band beter bestand maken tegen vervorming, met begrippen op microniveau.

Je tekent een stukje uit het midden van een t-EPDM-molecuul met één eenheid etheen, één eenheid propeen en één eenheid ENB. Je gebruikt de structuurformule van ENB uit de opgave.

Je legt uit of een katalysator van type 2 (blok-copolymeer) tot een groter of kleiner percentage kristallijne gebieden leidt.

Je legt op microniveau uit waarom t-EPDM met veel kristallijne gebieden minder vervormbaar is.